«Φερτε πισω τo στιγμα της παρανομιας»
...μια ιστορια του Marshall για το τι συμβαινει οταν δεν παιζουμε το παιχνιδι "ποιος εχει δικιο" αλλα αντιθετα πως μεσα απο μια διαφωνια μπορουμε να κερδισουμε και οι δυο και οχι να χασουμε και οι δυο... Μια μαθητρια NVC που δουλευε εθελοντικα σε ενα συσιτιο, σοκαριστηκε οταν μια μεγαλη σε ηλικα εθελοντρια διαβασε κατι σε μια εφημεριδα και ειπε «Αυτο που πρεπει να κανουμε σε αυτη τη χωρα ειναι να φερουμε πισω το στιγμα της παρανομιας».
Η συνηθισμενη αντιδραση της μαθητριας θα ηταν να μην πει τιποτα και να κρινει απο μεσα της μια τετοιου ειδους δηλωση. Σε αυτη την περιπτωση θυμηθηκε οτι ειχε και την επιλογη να ακουσει Συναισθηματα και Αναγκες πισω απο αυτες τις λεξεις.
Μαθητρια: (πρωτα επιβεβαιωνει αυτο που ειδε να διαβαζει η συνεργατιδα της). Διαβαζεις κατι σχετικο με τις εγκυμωσυνες ανηλικων στην εφημεριδα?
Συνεργατιδα: Ναι. Ειναι απιστευτο το ποσες το κανουν.
Μαθητρια: (τωρα ακουει για τα συναισθηματα και τις αναγκες που δεν καλυπτονται). Αισθανεσαι τρομαγμενη γιατι θα ηθελες αυτα τα παιδια να ειχαν σταθερες οικογενειες?
Συνεργατιδα: Φυσικα! Εμενα ο πατερας μου θα με σκοτωνε αν εκανα κατι τετοιο.
Μαθητρια: Αρα θυμασαι το πως ηταν για τα κοριτσια της γενιας σου το να μεινουν εγγυες.
Συνεργατιδα: Εννοειτε! Ξεραμε τι θα παθουμε αν μεινουμε εγγυες. Το φοβομασταν συνεχεια, οχι σαν αυτα τα κοριτσια σημερα...
Μαθητρια: Σε πειραζει που δεν υπαρχει ο φοβος της τιμωριας για τα κοριτσια που μενουν εγγυες σημερα?
Συνεργατιδα: Τουλαχιστον ο φοβος για τιμωρια δουλευε! Λεει εδω οτι κοιμουνται με διαφορους αντρες μεχρι να μεινουν εγγυες. Εχουν μωρα και η υπολοιπη κοινωνια ειναι αναγκασμενη να πληρωνει για αυτο.
Η μαθητρια ακουσε εδω δυο διαφορετικα συναισθηματα. Εκπληξη για το γεγονος οτι τα κοριτσια θελανε σωνει και καλα να μεινουν εγγυες και Ενοχληση γιατι αυτοι που πληρωνουν τους φορους πληρωνουν και για τα μωρα που γεννιουνται με αυτο τον τροπο. Επελεξε με ποιο απο τα δυο συναισθηματα θα προχωρησει σε «εμβιωση».
Μαθητρια: Αισθανεσαι Εκπληξη που ανακαλυπτεις οτι υπαρχουν κοριτσια σημερα που μενουν εγγυες χωρις να ενδιαφερονται για την υποληψη τους, τις συνεπειες, την οικονομικη ισορροπια και ολα αυτα στα οποια εσυ εδινες σημασια?
Συνεργατιδα: Ναι! Και μαντεψε ποιος πληρωνει για αυτο?
Η συνεργατιδα αφου διαπιστωσε οτι ακουστηκε το συναισθημα της Εκπληξης, προχωρησε στο δευτερο συναισθημα, αυτο της Ενοχλησης. Οπως συχνα συμβαινει σε περιπτωσεις οπου υπαρχουν παραπανω απο ενα συναισθηματα, ο ομιλητης θα παει σε αυτα που πιστευει οτι δεν εχουν ακουστει και κατανοηθει απο τον αλλο. Δεν ειναι απαραιτητο για τον ακροατη να προσπαθησει να ερθει σε εμβιωση με ολα τα συναισθηματα μαζι. Μπορει να γινει ενα ενα.
Μαθητρια: Φαινεσαι ενοχλημενη διοτι θα ηθελες οι φοροι που πληρωνεις να πανε για αλλους σκοπους. Σωστα?
Συνεργατιδα: Φυσικα! Το ξερεις οτι ο γιος μου και η γυναικα του θελουν να κανουν και δευτερο παιδι και δεν μπορουν-παροτι δουλευουν και οι δυο-διοτι κοστιζει πολυ.
Μαθητρια: Φανταζομαι οτι εισαι λυπημενη για αυτο. Πιθανα να ηθελες πολυ ενα δευτερο εγγονακι...
Συνεργατιδα: Ναι και δεν ηταν καλο μονο για μενα...
Μαθητρια: … και για τον γιο σου να εχει την οικογενεια που θελει... (παροτι η μαθητρια μαντεψε μερικως σωστα, δεν διεκοψε την ροη της εμβιωσης, επιτρεποντας στη συνεργατιδα να συνεχισει να μιλαει και να αντιληφθει και εναν αλλο προβληματισμο).
Συνεργατιδα: Ναι, νομιζω οτι ειναι λυπηρο να εισαι μοναχοπαιδι.
Μαθητρια: Α, καταλαβα. Θελεις να εχει και η Katie ενα αδερφακι?
Συνεργατιδα: Θα ηταν πολυ ωραιο.
Σε αυτη τη φαση η μαθητρια αντιληφθηκε μια ανακουφιση απο την πλευρα της συνεργατιδας της. Μια στιγμη σιωπης. Αισθανθηκε επισης εκπληξη που ανακαλυψε οτι παροτι ακομη ηθελε να αναφερει τις αποψεις της στη συνεργατιδα της, η αρχικη ενταση ειχε μειωθει. Κατανοησε τα συναισθηματα και τις αναγκες πισω απο τα τις πιθανα απολυτες δηλωσεις της συνεργατιδας και καταλαβε οτι οι δυο τους δεν ειναι και τοσο «μακρια» στο συγκεκριμενο θεμα. Ετσι, μετα την εμβιωση, ερχεται η σειρα της μαθητριας να μιλησει.
Μαθητρια: (μιλωντας σε NVC και χρησιμοποιωντας ολα τα στοιχεια). Ξερεις, οταν σε ακουσα στην αρχη να λες οτι πρεπει να φερουμε πισω το στιγμα της παρανομιας (Π), φοβηθηκα (Σ), διοτι εχει μεγαλη σημασια για μενα οτι ολοι που ειμαστε εδω, μοιραζομαστε μια βαθια αισθηση φροντιδας για τους ανθρωπους που το εχουν αναγκη (ΑΝ). Μερικοι απο αυτους που ερχονται εδω για φαγητο ειναι εφηβοι γονεις (Π) και θελω να ειμαι σιγουρη οτι νιωθουν ευπροσδεκτοι (ΑΝ). Μπορεις να μου πεις πως αισθανεσαι οταν ερχεται εδω η Dashal ή η Amy με το αγορι της (ΑΙΤ).
Ο διαλογος συνεχιστηκε με περισσοτερες διαλογο μεχρι που η μαθητρια σιγουρευτηκε οτι η συνεργατιδα της εδινε τη φροντιδα της και στους ανηλικους γονεις. Πιο σημαντικο και απο αυτο ηταν το γεγονος οτι ειχε μια νεα εμπειρια για το πως να εκφραζει τη διαφωνια της με τροπο που τελικα να καλυπτονται και των δυο οι αναγκες.
Απο την αλλη μερια, η συνεργατιδα εμεινε ικανοποιημενη που η προβληματισμοι της για την εγγυμωσυνη ανηλικων κοριτσιων εγινε κατανοητη.
Και οι δυο εξελαβαν κατανοηση και η σχεση τους οφεληθηκε απο το γεγονος οτι μπορεσαν να συζητησουν τις διαφορετικες τους αποψεις χωρις εχθρα και ενταση. Πιθανα χωρις το NVC και παίζοντας το παιχνιδι "ποιος εχει δικιο", η σχεση τους να γινοταν προβληματικη απο αυτη τη στιγμη και η δουλεια που θελανε να κανουν (να βοηθανε τους ανθρωπους) να ειχε ασχημες επιπτωσεις.